Biskup tyraspolski 7 kwietnia 1904 roku został mianowany przez papieża Piusa X ordynariuszem tyraspolskim. Konsekracja biskupia miała miejsce 28 października w kościele św. Katarzyny w Petersburgu. Za jego rządów dokonał się znaczny rozwój materialny diecezji. Dokonał poświęcenia 31 kościołów, w tym m.in. prokatedrę pw. św. Klemensa w OdessieR. Dzwonkowski, Losy duchowieństwa katolickiego w ZSSR, 1917-1939. Martyrologium, Lublin 1998, s. 352.Została zamknięta i zdewastowana w latach 30. XX w. przez komunistów. Została odzyskana w 1991 przez Kościół katolicki na Ukrainie.. Nauczywszy się języka polskiego, prowadził działalność duszpasterską wśród PolakówP. Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 199..
Przed zajęciem Saratowa przez komunistów opuścił 14 sierpnia 1918 siedzibę biskupią i pieszo przez dziesięć dni dotarł do Odessy. Był poszukiwany przez Czeka, ponieważ po zajęciu seminarium i kurii biskupiej znaleziono jego list pasterski skierowany do wiernych, w którym groził ekskomuniką tym wszystkim, którzy sprzyjają bolszewikom. Zagrożony aresztowaniem i możliwym wyrokiem śmierci, ukrywał się przez jakiś czas w Odessie.