Charakterystyka twórczości Twórczość Gustawa Peichla oscyluje między tradycją a awangardą. Łączy tradycje klasycznego modernizmu z możliwościami high-tech. Piechl nigdy nie zaufał trendom postmodernistycznym, czy dekonstruktywizmowi. Nie oznacza to, że drobne nawiązania do tych trendów nie pojawiły się w jego architekturze. Kierował się zawsze własnym wyczuciem estetycznym. Charakterystyczną cechą realizacji jest wnoszony z obszaru karykatury swoisty humor architektoniczny. Fasady są czyste, najczęściej tworzone z jednorodnego materiału.
Wybrane dzieła i daty 1954 – pierwsze prace karykaturalne pod pseudonimem Ironimus 1955 – otwarcie studia architektonicznego w Wiedniu 1960 – dom na Himmelstrasse w Wiedniu 1961–1964 – szkoła atrialna Krim, Wiedeń 1965–1967 – centrum rehabilitacyjne, Meidling 1969–1982 – studia regionalne ORF (Dornbirn, Eisenstadt, Graz, Innsbruck, Linz, Salzburg) 1975 – nagroda Reynolds Memorial Award 1975 – udział w Biennale w Wenecji z projektem Molino Stucky 1980–1985 – Phosphateliminierungsanlage, Berlin 1983 – miejsce odwiedzin papieża na Heldenplatz w Wiedniu 1985–1992 – Dom Sztuki (Kunst- und Ausstellungshalle der Bundesrepublik Deutschland), Bonn 1987–1991 – rozbudowa muzeum – Frankfurt nad Menem 1990 – Teatr (Werkraumtheater), Monachium 1991 – 1993 – EVN Forum, Maria Enzersdorf,