W 1921 przeszedł nielegalnie przez granicę i zatrzymał się w Warszawie do chwili przyjazdu żony z czworgiem dzieci (1922). Pracował przejściowo jako lekarz rejonowy Kasy Chorych. Z Warszawy przeniósł się w 1922 do Kobierzyna koło Krakowa, gdzie został ordynatorem oddziału Państwowego Zakładu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Kobierzynie. Równocześnie był tu lekarzem domowym. Na emeryturę przeszedł w 1941. Zamieszkał w Krakowie – prowadził gabinet prywatny, a także pracował honorowo jako lekarz Caritasu w Klasztorze Sióstr Norbertanek na Zwierzyńcu. Pochowany został na Cmentarzu Salwatorskim (sektor SC9, rząd 7, miejsce 13).
Prace K kazuitstikie sluchajew riezko wyrażennago Cheyne-Stokes'owago dychanija pri razlitom organiczeskom porażenii gołownago mozga. Niewropatołogieczeskij Wiestnik 8 (4), s. 69-87, 1900 Soukhanoff S., Czarniecki F. Sur l'aspect externe des prolongements protoplasmatiques des cellules nerveuses de la molelle épinière chez l'homme adulte (par la méthode Gogi-Ramón y Cajal). Journal de Neurologie 7 (16), s. 308–310, 1902 Soukhanoff S., Czarniecki F. Sur l′état des prolongements protoplasmatiques des cellules nerveuses de la moelle épinière chez les vertébrés supérieurs. Névraxe 4, s. 77–89, 1902/1903 Słuczaj niepreidolimago wleczenija k ziemlewiedstwu (Miedicinskoje Obozrienije. 1904. LXI. Nr. 6.