Jako podżegającego do mordów a nawet biorącego w nich udział świadkowie wskazują księdza greckokatolickiego Władimira Zakrzewskiego (właściwie Roman Zakrewski - U podnóża Owidiusza, str. 455). Niektórzy Ukraińcy udzielali pomocy Polakom – np. Dmytro Babiuk udzielał schronienia Helenie Łysiak, a Stefan Polek ostrzegł przed napadem rodzinę Jerzego Zielińskiego.
Pod wpływem mordów większość Polaków uciekła z Kut. Z około 1000 polskich mieszkańców w miasteczku pozostało ok. 100 osób. Zginęło około 200 osób, w tym 140 o ustalonej tożsamości.
Zobacz też
Czystka etniczna w Małopolsce Wschodniej Nacjonalizm ukraiński
Bibliografia Zbigniew Manugiewicz, Jerzy Tustanowski, U podnóża Owidiusza. Rozkwit i zagłada wspólnoty kuckiej nad Czeremoszem. Kraków 2017, ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski, Przemilczane ludobójstwo na Kresach, Kraków 2008, na książce , Romuald Niedzielko (oprac.), Kresowa księga sprawiedliwych 1939-1945. O Ukraińcach ratujących Polaków poddanych eksterminacji przez OUN i UPA, Warszawa 2007,
Zbrodnie w Kutach nad Czeremoszem zbrodnie Kategoria:Masakry w Polsce Kategoria:Zbrodnie nacjonalistów ukraińskich w dawnym województwie stanisławowskim