Po śmierci swojego męża w 1948 w willi mieszkała od lata do jesieni tylko Hana Benešová. Większość wyposażenia przekazała taborskiemu Muzeum Rewolucji w celu stworzenia kolekcji pamiątek po mężu. Jednak po jej śmierci w 1975 dom zajęła powiatowa rada narodowa (Okresní národní výbor) w Taborze. Dom stał się własnością państwową.
Willę od tego czasu używano głównie w celach rekreacyjnych i wypoczynkowych. Zaszły wtedy poważne zmiany we wnętrzach, wstawiono także zupełnie nowe wyposażenie (meble). W latach 2006–2009 Urząd Rady Ministrów Republiki Czeskiej rozpoczął rekonstrukcję willi, zgodnie z pierwotnymi założeniami. Zwrócono oryginalne wyposażenie i meble. Od lata 2009 dom został, zgodnie z wolą Hanny Benešovej, udostępniony do zwiedzania.
Ogród Autorem kompozycji ogrodowej jest Otokar Fierlinger, brat Zdenka Fierlingera. Założenie nawiązuje do tradycji ogrodów angielskich z dużą liczbą małej architektury. Ogród, po akcji stopniowego dokupowania gruntów w latach 20. i 30. XX w., osiągnął powierzchnię 10 ha i uzyskał naturalne granice – doliny rzeki i potoku. Na południowo-zachodnim skłonie terenu, nad rzeką Lužnice znajduje się duże alpinarium – chluba Hanny Benešovej. Edvard Beneš interesował się za to bardziej drzewostanem i dbał o niego wspólnie z ogrodnikiem.