Poniżej okna znajduje się naturalna jaskinia Schron w Okienniku Wielkim. Archeolodzy znaleźli w niej narzędzia krzemienne pochodzące sprzed około 60 tysięcy lat, czyli ze środkowego paleolitu. Świadczą one o tym, że jaskinia była wówczas zamieszkiwana przez ludzi prehistorycznych. Archeolodzy zaliczyli ich do kultury mikocko-prądnickiej. Są jeszcze dwie inne jaskinie: Komin w Okienniku Wielkim i Szczelina w Okienniku Wielkim.
Cały masyw Okiennika Wielkiego został uznany za geostanowisko.
Wspinaczka skalna i turystyka Obecnie Okiennik znany jest przede wszystkim uprawiającym wspinaczkę skalną i jest wśród nich bardzo popularny. Pierwsze potwierdzone wspinaczki miały tu miejsce w 1962 roku, a prawdziwy rozkwit eksploracji Okiennika to lata 80. XX wieku. Zbudowane z wapieni skały mają połogie, pionowe lub przewieszone ściany. Występują w nich takie formacje skalne, jak: filar, zacięcie i komin. Najwyższa z nich, skała z oknem, przez wspinaczy skalnych nazwana Ścianą Czołową, osiąga wysokość 35 m. Do przejścia niektórych dróg na niej konieczna jest lina 70 m, dla większości pozostałych wystarczy 50 m. W grupie Okiennika wspinacze skalni wyróżniają następujące skały: Bliźniacza Baszta, Igła nad Przechodem, Kufa, Muminek, Omszała Baszta, Okiennik, Śląski Filar, Turnia Brata Ziemowita, Widownia, Wschodnia Grańka.