W 1918 r. oddelegowany został z Ukrainy do Moskwy. Został wyznaczony na stanowisko śledczego WCzK, wkrótce potem został sekretarzem Prezydium WCzK oraz osobistym sekretarzem Feliksa Dzierżyńskiego. W kwietniu 1919 r. został przeniesiony do Odeskiej, a następnie do Kijowskiej WCzK. Od lutego 1920 r. kierował Odeską, od sierpnia 1920 r. – Charkowską, a od grudnia 1920 r. – Krymską WCzK. od 12 lipca 1921 r. był zastępcą szefa, a od 5 września 1921 – szefem Zarządu Administracyjno-Organizacyjnego WCzK. Od 11 września 1922 r. ponownie kierował Krymskim Oddziałem GPU, a od 25 kwietnia 1923 r. był przewodniczącym GPU Krymskiej Autonomicznej SRR. W czerwcu 1926 r. powrócił do pracy partyjnej. W latach 1926–1928 był sekretarzem Prezydium Najwyższej Rady Gospodarki Narodowej oraz kierował Inspekcją Robotniczo-Chłopską WKP(b). W latach 1927–34 był członkiem Centralnej Komisji Kontroli WKP(b), a od 1934 r. – członkiem Centralnej Komisji Rewizyjnej WKP(b).