Po wizytacji diecezji w 1741 r., ze względu na skomplikowaną sytuację polityczną przeniósł rezydencję biskupią z Bakowa do Śniatynia (1760). Troszczył się o potrzeby materialne diecezji. Rezydował głównie we Lwowie, gdzie był kanonikiem kapituły katedralnej i oficjałem sądu oraz archidiakonem lubelskim. Przypisuje mu się odnowę życia religijnego w diecezji bakowskiej, na której rzecz postulował w sejmie właściwe uposażenie w 1746 r.
Pochowany w kościele klasztornym dominikanów Bożego Ciała we LwowieKrzysztof Rafał Prokop, Nekropolie biskupie w nowożytnej Rzeczypospolitej (XVI–XVIII w.), Kraków-Warszawa 2020, s. 136..
Bibliografia Ks. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła Katolickiego w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000.
Przypisy
Linki zewnętrzne Szczęsliwa do wiecznosci deflvitacya skołatanego na morzu światowym śmiertelną burzą Rybinskich drzewa w bibliotece Polona