Celuloza ( ‘komórka’) – nierozgałęziony biopolimer, polisacharyd zbudowany liniowo z 3000–14 000 cząsteczek D-glukozy połączonych wiązaniami β-1,4-glikozydowymi (masa molowa 160–560 kg/mol). Łańcuchy te mają długość około siedmiu mikrometrów. Wiązanie β przyczynia się do utworzenia sztywnych, długich nitek, które układają się równolegle, tworząc micele połączone mostkami wodorowymi. Uważana jest za najpowszechniej występujący biopolimer na Ziemi.
Biosynteza Głównymi producentami celulozy są rośliny naczyniowe, których biosynteza przebiega w błonie komórkowej. Celuloza wytwarzana jest też przez większość glonów, różne bakterie, a nawet zwierzęta – osłonice. Substratem do jej biosyntezy jest glukoza, która w pierwszym etapie jest fosforylowana za pomocą heksokinazy do glukozo-6-fosforanu, który pod wpływem jest izomeryzowany do :
Glukozo-1-fosforan ulega następnie kondensacji z UTP z wytworzeniem (UDP-glukozy):
Reakcję tę katalizuje (UDP-glukoza jest aktywną formą glukozy i służy jako substrat do biosyntezy także innych cukrów, np.