Do najpopularniejszych w Hiszpanii wykonawczyń tego utworu należały Raquel Meller i Sara Montiel, a także Montserrat Caballé. La Violetera znajdowała się też w repertuarze m.in.: Dalidypłyta fr. Son nom est Dalida (1956), Giglioli Cinquetti, Nany Mouskouri.
Wersja instrumentalna La Violetera jest popularna jako tangoMimo tego samego metrum 2/4 – habanera ma szybsze tempo od tanga..
Filmy wykorzystujące La Violetera left|thumb|Światła wielkiego miasta (1931), Charlie Chaplin w scenie z niewidomą kwiaciarką (Virginia Cherrill), w której wykorzystano La Violetera Światła wielkiego miasta (1931): Charlie Chaplin w scenie z niewidomą kwiaciarką (Virginia Cherrill), (hiszp. Luces de la ciudad) La violetera z Sarą Montiel (1958) Niepokorni (ang. All Night Long) z Barbrą Streisand i Gene Hackmanem (1981) Zapach kobiety (1992) (hiszp. Esencia de mujer)
Inspiracje, aranżacje, plagiat W 1926 powstała aranżacja La Violetery w formie tanga Anselmo Aiety do tekstu Francisco Garcíi Jiméneza.