Anno Domini 1745, k.23) w: Paweł Nestorowicz „Boża Rola – Przyczynek do historii cmentarzy sanockich”; starecmentarze.sanok.pl należącego do kościoła pw. św. Michała. W przeszłości plac zwany był Mansjonarskim z racji mansjonarzy zamieszkujących w budynku przylegającym od zachodu. W okresie do 1944 roku był to obszerny plac targowy, postojowy dla kupców i miejsce dla jarmarków. Plac przy kościele mógł także służyć innym potrzebom.
Do 1919 roku nosił nazwę Plac Celny. Podczas II wojny światowej w okresie okupacji niemieckiej 1939-1944 plac przemianowano na Danziger Freiheitsplatz (pol. Plac Wolności Gdańska). W okresie PRL zwany był Placem PokojuAndrzej Brygidyn, Sanok między wojną a stanem wojennym, Sanok 1999, s. 111.. W grudniu 1989 uchwałą Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku Plac Pokoju został przemianowany na Plac św. Michała.
Zwyczajowo jest określany jako „Mały Rynek w Sanoku” w odróżnieniu do „Dużego Rynku” tj. rynku w Sanoku.
W 1989 roku na placu ustanowiono postój taksówekStefan Stefański, Sanok i okolice. Przewodnik turystyczny, Sanok 1991, s. 43.. Od 1998 roku zarząd nad placem sprawuje miasto SanokZbigniew Osenkowski, Kalendarium sanockie 1995-2000, Rocznik Sanocki Tom VIII – Rok 2001, Sanok 2001, s.