Siegestor), zamykający ulicę od północy.
thumb|Friedrich von Gärtner, popiersie architekta na placu Gärtnerplatz W 1835 z polecenia króla udał się do Aten, by poprowadzić tam budowę pałacu królewskiego według własnego projektu. Rezydencja powstawała dla syna Ludwika I, księcia Ottona Wittelsbacha, który w wyniku ustaleń konferencji londyńskiej zasiadł w 1832 na tronie nowo powstałego królestwa Grecji. W 1840 Gärtner otrzymał szlachectwo. W tym samym roku ponownie pojechał do Aten. Po powrocie zajął się restauracją archikatedry świętych Piotra i Jerzego w Bambergu. Pracował również nad restauracją katedry św. Piotra w Ratyzbonie i katedry w Spirze.
W 1842 pod Kelheim rozpoczęto według projektu Gärtnera budowę pomnika upamiętniającego zwycięstwa nad wojskami Napoleona Bonapartego w okresie VI koalicji antyfrancuskiej, tzw. Befreiungshalle. Budowla powstająca w stylu arkadowym została przeprojektowana z polecenia króla przez Leo von Klenzego, który przejął projekt po śmierci Gärtnera. W 1841 Gärtner został dyrektorem monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych, zastępując na tym stanowisku Corneliusa. W tym samym roku rozpoczął budowę nowego cmentarza w Monachium.
Po śmierci w 1847 został pochowany na Starym Cmentarzu Południowym w Monachium.