W odległości 600 metrów od schronu kolejowego znajdowało się trawiaste lądowisko dla samolotów, obecnie częściowo zabudowane.
Na terenie dawnej kwatery Hitlera w Stępinie zachowało się również pięć żelbetowych schronów bojowych usytuowanych w różnych odległościach od tunelu (tzw. schrony nr 3–7); znajdują się one na gruntach prywatnych. Pierwotnie na terenie kompleksu stała także drewniana willa przeznaczona dla najwyższych rangą wojskowych przebywających na terenie kwatery. Prace budowlane w Stępinie (podobnie jak równoległą budowę Anlage Nord pod Kętrzynem i Anlage Mitte pod Tomaszowem Mazowieckim) zarejestrowano jako inwestycję firmy Chemische Askania Werke, której nazwa sugeruje związek z przedsiębiorstwem zbrojeniowym z Berlina.
W czasie okupacji niemieckiej kompleks był strzeżony przez specjalną formację zbrojną. Według meldunku wywiadowczego oficera Inspektoratu Armii Krajowej Rzeszów ppor. Mieczysława Wałęgi z 12 września 1943 stan liczebny stacjonującego w Stępinie Sonderkommando Süd wynosił 143 ludzi, natomiast do czasu kolejnego meldunku z 16 listopada 1943 obniżył się do 75 ludziRaport wywiadowczy ppor. Mieczysława Wałęgi ps. „Jur” z 12 września 1943 r. (AAN), k. 1 ;