Od 1948–1980 związany był pracą pedagogiczną w szkolnictwie artystycznym. Współpracował z wieloma organizacjami i ośrodkami plastycznymi, służąc im radą i pomocą oraz swoim doświadczeniem. Stworzył wiele plakatów, znaków graficznych, datowników okolicznościowych. Zdobył liczne nagrody i wyróżnienia. Opracował założenia organizacyjne i programowe dla Wydziału Grafiki PWSSP w Poznaniu. Wprowadził do programu nauczania zagadnienia transpozycji dźwięku na środki plastyczne. Opracował program nauczania dla grupy przedmiotów zawodowo artystycznych. Programy nauczania zostały zatwierdzone przez COPSA i Ministerstwo Kultury i Sztuki do realizacji w liceach plastycznych. W 1972 otrzymał tytuł profesora.
Od końca lat sześćdziesiątych stale współpracował z DOPT Poznań. Zaprojektował ok. 700 datowników okolicznościowych. Pierwszy datownik okolicznościowy zaprojektował w 1964 r., ostatni w 1994 r. Za długotrwałą współpracę z resortem łączności w roku 1979 odznaczony Złotą Odznaką „Zasłużony Pracownik Łączności”.