posesja stała się własnością monarchy czeskiego (podobnie mogło się stać po kolejnym pogromie, który miał miejsce w 1360 lub 1361 r.) W 1356 r. właścicielem „prywatnej synagogi” był Jakub z Nysy (nie ma pewności czy chodzi o wcześniej wspomnianego Jakuba czy też ta zbieżność jest przypadkowa, być może Jakub i Canaan byli właścicielami sąsiednich działek w tym samym czasie). W latach 1358–1360 wciąż działająca synagoga formalnie należała do chrześcijańskiego mieszczanina, który następnie ją sprzedał. W 1370 r. budynek trafił w ręce Tymona von Colditza, królewskiego namiestnika księstwa wrocławskiego. W 1380 r. wystarał się on o królewski przywilej, pozwalający mu zachować wszelkie żydowskie dobra znajdujące się w przejętym obiekcie. Ponadto analiza materiału archeologicznego dowodzi, że w tym samym czasie nastąpiła przebudowa budynku.
W 1410 działka został zakupiona przez biskupa wrocławskiego z rodu Piastów śląskich, Jana Kropidło. Na miejscu obecnego pałacu istniał w średniowieczu dom zajezdny, urządzony przed 1467 r. przez księcia Mikołaja I, pana zastawnego na Brzegu, w kamienicy z XIV w.