W czerwcu 1936 samolotem zainteresowało się Dowództwo Lotnictwa planujące wykorzystanie go do osłony eskadr towarzyszących, zwalczania nieprzyjacielskiego lotnictwa na małych wysokościach oraz jako samolot szkolno-myśliwski. Ponieważ silnik PZL Foka nie był jeszcze gotowy, dla prototypu zamierzano zakupić amerykański silnik Ranger V-770 o mocy 350 KM. Produkcja seryjna miała rozpocząć się w styczniu 1937.
Tymczasem, w październiku 1936 na posiedzeniu Komitetu ds. Uzbrojenia i Sprzętu zaaprobowano plany budowy lekkiego samolotu myśliwskiego, lecz jego prędkość ustalono na 450 km/h. Warunku tego LWS-4 nie spełniał. Ponadto, po katastrofie w listopadzie 1936 prototypu bombowca PZL.30/II Żubr z wytwórni odszedł inż. Ciołkosz. Do tego wszystkiego dołączyły kłopoty z silnikiem PZL Foka. Projekt myśliwca próbowano jeszcze uratować poprzez dostosowanie go na początku 1937 roku do napędu nowym silnikiem gwiazdowym typu PZL G-1620cis, nad którym właśnie rozpoczynano prace. Samolot otrzymał nowe oznaczenie LWS-5 (nie mylić z pływakową wersją Żubra).