Od 2005 obejmował kierownicze stanowiska w przedsiębiorstwach finansowych. W 2008 został doradcą premier Ukrainy i współprzewodniczącym działającej przy rządzie rady inwestorów. W 2009 zarejestrował się jako kandydat w wyborach prezydenckich 2010. W tym samym roku wybrano go liderem partii Silna Ukraina. W wyborach uzyskał trzeci wynik. 11 marca 2010 po raz kolejny wszedł w skład rządu jako wicepremier ds. gospodarczych w gabinecie Mykoły Azarowa, przystępując wkrótce do Partii Regionów. W 2012 uzyskał z listy tego ugrupowania mandat poselski. Zakończył następnie urzędowanie na stanowisku ministra. W 2014 ponownie kandydował w wyborach prezydenckich, otrzymując w nich około 5,2% głosów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Deputowani Rady Najwyższej Ukrainy Kategoria:Kandydaci na urząd prezydenta Ukrainy Kategoria:Ministrowie gospodarki Ukrainy Kategoria:Politycy Partii Regionów Kategoria:Prezesi Narodowego Banku Ukrainy Kategoria:Ukraińscy przedsiębiorcy Kategoria:Urodzeni w 1960 Kategoria:Ukraińscy miliarderzy Kategoria:Ukraińscy oligarchowie