Philip Schaff (ur. 1 stycznia 1819 w Chur, zm. 20 października 1893 w Nowym Jorku) – protestancki teolog i historyk chrześcijaństwa, autor licznych dzieł, z których najbardziej znanym i do dzisiaj wznawianym jest ośmiotomowa historia Kościoła chrześcijańskiego (History of the Christian Church), obejmująca okres od początku chrześcijaństwa aż do reformacji w Genewie.
Życiorys Urodził się w Chur w Szwajcarii. Kształcił się w gimnazjum w Stuttgarcie, a następnie studiował na uniwersytetach w Tübingen, Halle (Saale) i w Berlinie. W 1843 roku został powołany do objęcia katedry historii Kościoła i literatury biblijnej w Niemieckim Reformowanym Seminarium Teologicznym w Mercersburgu w Pensylwanii, jedynym wówczas seminarium tego Kościoła w Stanach Zjednoczonych.
W drodze do Ameryki zatrzymał się w Anglii, gdzie spotkał się z Edwardem Pusey oraz innymi przedstawicielami ruchu oksfordzkiego. Podczas pierwszych lat nauczania w Mersenburgu wygłaszał poglądy, które wydawały się niektórym zbytnio prokatolickie do tego stopnia, że Schaff został oskarżony o herezję.