Klub Sportowy Rachów został założony w Rachowie w 1921 roku. W 1920 roku, na polecenie Czechosłowackiego Związku Piłki Nożnej, na Zakarpaciu utworzono tzw. "żupy piłkarskie": Słowiańską i Zakarpacką (w której gromadzili się piłkarze przeważnie narodowości węgierskiej). Te dwie organizacje działały niezależnie, w zależności od sytuacji. Większość klubów słowiańskich powstała na bazie czeskich garnizonów wojskowych i pracowników aparatu administracyjnego. Takie drużyny działały w Użhorodzie, Mukaczewie, Bieregowie, Wynohradiwie, Chuście, Tiaczewie, Pereczynie, a od 1921 roku w Rachowie. W 1939 roku miasto zostało zajęte przez wojska węgierskie. Podczas węgierskiej okupacji klub nazywał się Rahói LE i zrzeszał członków organizacji "Levante" (symboliczna organizacja wojskowa z czasów Horthyego). W sezonie 1943/1944 drużyna występowała w okręgu Debreczyn (Felsőtiszai), I klasy, grupie zakarpackiej. Na posiedzeniu 5 sierpnia 1944 roku, zaledwie tydzień po przygotowaniu grup NB II i NB III, Rada Narodowa Węgierskiej Ligi Piłkarskiej połączyła dywizje NB II i NB III w celu skrócenia dystansu. Zostały organizowane Mistrzostwa Regionalne z podziałem na 16 regionów.