Jej cel został określony jako „kultywacja nauki historii naturalnej we wszystkich swoich oddziałach, a szczególnie historii naturalnej Wielkiej Brytanii i Irlandii”.
Celem Towarzystwa było stworzenie kolekcji zwierząt do badania w wolnym czasie, swojego rodzaju muzeum połączonego z biblioteką. W kwietniu 1828 otwarto dla użytkowników ogród zoologiczny. W 1831 roku król Wilhelm IV zaprezentował Towarzystwu Zoologicznemu królewską menażerię, a w 1847 roku zostało dopuszczone do publicznego finansowania, a londyńczycy szybko ochrzcili ogród zoologiczny jako „zoo”. London Zoo szybko stało się najbardziej obszerną kolekcją zwierząt na świecie.
Na początku XX wieku, koniecznym stało się utrzymanie i badanie dużych zwierząt w warunkach bardziej przypominających środowisko naturalne. Peter Mitchell Chalmers (sekretarz Towarzystwa w latach 1903–1935) stworzył wizję nowego parku położonego nie więcej niż 110 km od Londynu, a zatem dostępnego dla społeczeństwa, a zarazem o wielkości co najmniej 200 akrów (0,81 km²).