Jan Leś (ur. 30 października 1918 w Byczynie, zm. ?) – polski polityk i związkowiec, poseł na Sejm PRL VI, VII i VIII kadencji, w latach 1971–1980 przewodniczący Związku Zawodowego Górników w Polsce.
Życiorys Syn Jana i Marii. W okresie II RP pracował jako pomocnik murarski, drwal i robotnik drogowy. W latach 1934–1936 należał do Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego. Podczas okupacji niemieckiej związany z partyzantką działającą w rejonie rodzinnej miejscowości. W 1940 został wywieziony na roboty do Niemiec, skąd uciekł. W latach 1940–1945 był górnikiem w kopalni węgla w Jaworznie. Po ukończeniu technikum w Bytomiu został kierownikiem wydziału ekonomicznego katowickiej Okręgowej Komisji Związków Zawodowych.
W 1945 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej oraz do Milicji Obywatelskiej. W 1948 wraz z PPR przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był przewodniczącym Gromadzkiej Rady Narodowej w Byczynie. Ukończył w 1952 szkołę partyjną przy Komitecie Centralnym PZPR i do 1955 kierował wydziałem ekonomicznym Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Poznaniu, potem był m.in. kierownikiem wydziału węglowego KW PZPR w Katowicach. Na Politechnice Gliwickiej uzyskał dyplom inżyniera górniczego.