Podział terytorialny Kościoła Na mocy Tymczasowych przepisów... za legalnie działające uznane zostały konsystorze duchowne w Warszawie, Pińsku, Krzemieńcu, Wilnie i Grodnie. Mogły one organizować zjazdy dekanalne i diecezjalne po uzyskaniu zgody odpowiednio starosty lub wojewody. Natomiast zwołanie Soboru Lokalnego (Generalnego) Kościoła miało dokonywać się za zgodą ministra WRiOP na mocy dodatkowego regulaminu, który miałby opracowywać metropolita z pomocą Soboru Biskupów. Zgoda rządowa była potrzebna również dla modyfikacji kształtu granic diecezji lub parafii oraz powoływania nowych. Publiczne odprawianie nabożeństw prawosławnych było gwarantowane artykułami 111 i 113 konstytucji, dotyczących wolności wyznaniowej.
Kształcenie i praca kapłanów Kapłani prawosławni pracujący na terytorium Polski mieli otrzymywać uposażenie, jednak Tymczasowe przepisy... nie regulowały jego wysokości. Rząd wpłacał jedynie kwotę łączną lokalnym konsystorzom. Z otrzymywania uposażenia wyłączeni byli biskupi pomocniczy. Kształceniem nowych kapłanów zajmowały się wyłącznie seminaria duchowne, których program i kadra profesorska została potwierdzona przez rząd. Zezwalano również absolwentom zagranicznych studiów w zakresie teologii na podjęcie pracy kapłańskiej w strukturach Kościoła prawosławnego po uzyskaniu obywatelstwa polskiego.