Budowa Najczęściej rurki intubacyjne wykonane są z czerwonej gumy (wielorazowe), silikonu lub plastiku (jednorazowe). Na powierzchni bocznej rurki podane są jej parametry: rozmiar wewnętrzny (mm), rozmiar zewnętrzny (mm) oraz długość (cm). Rurki mają okrągły przekrój. Na ściankach rurki jest umieszczona podziałka ułatwiająca określenie położenia rurki w drogach oddechowych. Na jednym z końców rurki, który jest skośnie ścięty, może znajdować się mankiet uszczelniający, który można wypełnić powietrzem, podtlenkiem azotuPodtlenek azotu jest często używany jako uzupełnienie znieczulenia ogólnego i wypełnienie mankietu podtlenkiem może zapobiec jego powiększaniu się i niepożądanemu zwiększaniu ciśnienia, gdyby był wypełniony powietrzem, . lub solą fizjologiczną przez dodatkowy wężyk wyposażony w balonik kontrolny (pilotujący) wypełnienia mankietu oraz wlot zakończony zastawką jednokierunkową. Rurki z mankietem mają zwykle przed wylotem „oko Murphiego” w tłumaczeniu Marcina Kołacza podaje nazwę „oko Marphy’ego”., które jest alternatywną drogą dla gazów oddechowych na wypadek zablokowania się głównego otworu na przykład przez przyleganie do ściany tchawicy. Na przeciwległym końcu znajduje się łącznik uniwersalny o średnicy 15 mm.