Towarzystwo Opieki przysłało pierwsze sieroty pod skrzydła Sióstr i w ten sposób powstała tu najpierw Ochronka dla sierot, a następnie po okupacyjnej przerwie Dom Dziecka, który jest prowadzony przez Zgromadzenie już nieprzerwanie od 1945 roku. W pierwszym roku prowadziły siostry tylko sierociniec. Dzieci było 60. Od stycznia 1922 roku siostry prowadziły szkołę, najpierw dwuklasową w pięciu oddziałach, a następnie oddziałową. W roku 1931/32 szkoła ta została przekształcona na prywatną szkołę podstawową II stopnia. W sierocińcu było 150 dzieci. Ze szkoły czy to dwuklasowej czy oddziałowej korzystały też dzieci z miasta. W szkole było zawsze do 300 dzieci. Siostry prowadziły również internat, którego wychowankowie uczęszczali do gimnazjum. Internistów i internistek było do 60. Piękną i owocną pracę sióstr przerwała wojna. We wrześniu 1939 roku w czasie wybuchu II wojny światowej w sierocińcu było 159 dzieci a sióstr 24. Od samego początku Niemcy bardzo się interesowali zakładem. Dnia 12 grudnia 1939 roku siostry dostały formalny rozkaz opuszczenia domu do stycznia 1940 roku. Dzieci pod opieką sióstr wyjechały do Poznania, Warszawy i umieszczone zostały w innych domach. Część sióstr dostała się do Warszawy, inne rozjechały się do domów rodzinnych. Trzy siostry kilka miesięcy przebywały w obozie w Bojanowie.