do zakończenia wojny algierskiej i utworzenia Centre National d’Études Spatiales.
W 1962 bezskutecznie ubiegał się o wybór na posła w jednym z okręgów swojego departamentu. Mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego po raz pierwszy uzyskał w następnym roku w wyborach uzupełniających, kandydując w departamencie Reunion. Z powodzeniem ubiegał się tam o reelekcję na kolejne kadencje w 1967, 1968, 1973, 1978, 1981 i 1986. W latach 1966–1989 był merem Amboise.
W styczniu 1966 powrócił w skład rządu jako minister gospodarki i finansów. W maju 1968 przeszedł na urząd ministra spraw zagranicznych. Następnie od czerwca 1969 do marca 1973 był ministrem stanu oraz ministrem obrony. W latach 1979–1980 wykonywał mandat deputowanego do Parlamentu Europejskiego I kadencji. W 1981 kandydował w wyborach prezydenckich bez rekomendacji głównych sił gaullistowskich, które wspierały Jacques’ Chiraca. W pierwszej turze głosowania otrzymał 1,7% głosów. W 1988 odszedł z francuskiego parlamentu. W tym samym roku wybrany na członka Akademii Francuskiej.
Odznaczenia Odznaczony m.in. Legią Honorową III klasy, Krzyżem Wojennym oraz Medalem Ruchu Oporu z Rozetką.