W lutym 1964 ponownie aresztowano go, jednak na wniosek premiera Pascala Lissouby został zwolniony. Następnie wyemigrował z Konga do Kinszasy, gdzie założył opozycyjną gazetę La Resistance.
Działalność opozycyjna W listopadzie 1969 podjął nieskuteczną próbę obalenia dyktatora Mariena Ngoabiego, za co został skazany na śmierć, jednak wyrok odroczono 1 stycznia 1972. Po raz kolejny aresztowano go w sierpniu 1978 i w więzieniu przebywał do 1980. Później zamieszkał w stolicy kraju w dzielnicy Bacongo. 7 listopada 1988 i 20 listopada 1989 wysłał listy do prezydenta Danisa Sassou-Nguesso proponując dyskusję nad krajowymi problemami przy okrągłym stole.
MCCDI i URD W 1989 Kolélas założył partię MCCDI, która po zalegalizowaniu pluralizmu partyjnego w 1990, działała legalnie. W wyborach parlamentarnych 1992 jego partia zdobyła 29 na 150 miejsc w Zgromadzeniu Ludowym, a MCCDI była drugą siłą polityczną po Panafrykańskiej Unia na rzecz Demokracji Społecznej (UPADS). Kolélas wystartował w odbywających się w sierpniu tego samego roku wyborach prezydenckich. Przewodniczący MCCDI kwalifikując się do drugiej tury wyborów, uległ w niej Pascalowi Lissoubie (UPADS). Wybory okazały się porażką dla dotychczasowego prezydenta Denisa Sassou-Nguesso, który był trzeci po pierwszej turze.