Feliks Miszczak vel Miszczuk (ur. 15 stycznia 1896 w Zalesiu, zm. 20 kwietnia 1940 w Kalininie) – podoficer Wojska Polskiego, starszy przodownik Policji Państwowej, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Feliks Miszczak był jedynym dzieckiem Michała i Marianny z Sacharczuków oraz ojcem Krystyny Brydowskiej. W 1915 roku został powołany do wojska rosyjskiego. Służbę zakończył 21 kwietnia 1917 roku. Od 26 sierpnia 1917 roku do 1 lipca 1918 roku służył w I Korpusie Polskim. 18 lutego 1919 roku wstąpił do lubelskiej Żandarmerii Krajowej. Brał udział w bitwie warszawskiej w 1920 roku. Od 20 listopada 1920 roku do 11 marca 1922 roku pełnił służbę w 9 dywizjonie żandarmerii.
Od 1 kwietnia 1922 roku był funkcjonariuszem Policji Państwowej. Służył w województwie poleskim, w powiecie kobryńskim, na Posterunku Kolejowym w Brześciu nad Bugiem. Pełnił funkcję komendanta posterunku w Tomaszówce, a następnie, do 1939 roku pełnił funkcję komendanta posterunku w Szereszowie (powiat prużański).
W 1925 roku został mianowany na stopień starszego przodownika. Brał udział w budowie Kopca Piłsudskiego w Krakowie.