Oprócz tego, miasto Alicante opublikowało panegiryk pochwalny po jej śmierci, gdzie zostały zarejestrowane najważniejsze dane z jej życia.
Śmierć i proces beatyfikacji Po dwóch latach bolesnej choroby, siostra Urszula Micaela zmarła 9 stycznia 1703 roku, w wieku 75 lat. Opinia o jej świętości i powszechne poważanie, jakiego doznawała za życia, sprawiły, iż jej ciało pozostało wystawione w kościele przez 6 dni. Przez cały ten czas, trwało nietknięte rozkładem, ciepłe i plastyczne, z tego też powodu nie zostało pochowane. W 1742, biskup z Orihuela, Juan Elias Gomez de Teran, zastawszy je w nienaruszonym stanie, nakazał przechowanie zwłok w arce i bez pochowania. Tak się zachowały do dzisiaj, nietknięte rozkładem i plastyczne. Fama świętości, jaką się cieszyła siostra Urszula Micaela w chwili śmierci, sprawiła, iż biskup diecezji Orihuela, Jose de la Torre y Orumbella wydał – w 1703 roku – dokument poświadczający jej życie i cnoty, z myślą o procesie beatyfikacyjnym. Zniszczenie archiwów podczas wojny o sukcesję hiszpańską (1702-1713) i hiszpańska wojna domowa (1936–1939), spowodowały utratę tych dokumentów. Niemniej jednak, ocalała Autobiografia, 24 listy i świadectwa odnośnie do sługi Bożej.