W. Cywiński przypuszcza, że to Łasztowicy, a nie Głośnej Skały dotyczą podawane przez Stanisława Staszica opowieści (a raczej bajki) o kilkunastokrotnie odbijanym echu. Łasztowica jest dobrze widoczna ze ścieżki edukacyjnej „Dolina Monkova” prowadzącej od Ptasiowskiej Rówienki na Szeroką Przełęcz Bielską. Pierwsze wejście z Opalonego Siodła: W. Cywiński i Andrzej Osika 6 lipca 1979 r. (miejscami I w skali tatrzańskiej). Wszystkie trzy jej ściany są dziewicze (niezdobyte przez taterników). Obecnie Łasztowica znajduje się na obszarze ochrony ścisłej TANAP-u.
Przypisy Władysław Cywiński, Tatry Bielskie, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 5, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006,
Kategoria:Turnie i skały Tatr Bielskich Kategoria:Turnie i skały słowackich Tatr