Flota niemiecka, prowadzona przez „Hindenburga”, opuściła kotwicowiska rankiem 23 kwietnia 1918 roku. Już w godzinę później z jej składu ubyły dwie jednostki. „Moltke” doznał poważnej awarii urządzeń napędowych i, niezdolny do samodzielnego poruszania się, został wzięty na hol i odprowadzony do bazy przez pancernik „Oldenburg”. Pozostałe okręty kontynuowały akcję, ale pomimo dwudniowych poszukiwań nie udało im się przechwycić żadnego konwoju i w dniu 25 kwietnia wszystkie powróciły do baz. Była to już ostatnia akcja bojowa „Hindenburga”, który od tej pory pozostawał na kotwicowisku w Wilhelmshaven. 12 sierpnia 1918 roku nastąpiła zmiana na stanowisku dowódcy sił rozpoznawczych: awansowanego na głównodowodzącego flotą niemiecką von Hippera zastąpił wiceadmirał Ludwig von Reuter, który również wybrał na swój okręt flagowy „Hindenburg”.
W październiku 1918 roku Cesarstwo Niemieckie znalazło się w bardzo trudnej sytuacji. Zwycięska ofensywa Ententy, wycofywanie się z działań wojennych kolejnych sprzymierzeńców oraz rewolucyjne wrzenie w samych Niemczech spowodowały podjęcie przez nowego kanclerza, księcia Maksymiliana Badeńskiego rozmów o zawieszeniu broni z aliantami.