Był żonaty z Olgą Nikołajewną Aziatską, również córką kapłana prawosławnego, miał z nią córkę Olgę. W czasie pobytu w Kronsztadzie jego córeczka zmarła na skutek nieszczęśliwego wypadku, a wkrótce później stracił również żonę. W związku z tym podjął decyzję o złożeniu ślubów zakonnych.
Misjonarz 10 maja 1902 złożył śluby zakonne i przyjął imię mnisze Cyryl. Natychmiast otrzymał również godność archimandryty i został mianowany naczelnikiem misji rosyjskiej w Persji (dzisiejsze terytorium północnego Iranu). Pracował tam wśród wyznawców Asyryjskiego Kościoła Wschodniego. Za czasów jego przewodnictwa misji w Persji powstała drukarnia prawosławna, szkoła z internatem, zainspirował również tłumaczenia Świętej Liturgii św. Jana Chryzostoma, modlitewnika i kilku opracowań teologicznych na język syryjski.
Biskup 6 sierpnia 1904 otrzymał godność biskupa gdowskiego, wikariusza eparchii petersburskiej. Blisko współpracował w tym okresie z metropolitą Antonim, którego znał jeszcze z okresu nauki w Akademii Duchownej. 30 grudnia 1909 przeniesiony na katedrę tambowską i szacką. 6 maja 1913 podniesiony do godności arcybiskupiej. W czasie swojej służby w eparchii tambowskiej wyróżniał się energią w organizacji szkolnictwa cerkiewnego, przyczynił się również do kanonizacji św. Pitirima Tambowskiego, jaka miała miejsce w 1914.