Do końca miesiąca dowodzeni przez Sorokina czerwoni ponieśli kilka kolejnych porażek w walkach z Denikinem i ich siły, chociaż znacznie liczniejsze niż Armia Ochotnicza, zostały niemal całkowicie otoczone. Dzięki przewadze liczebnej mieli jednak ogromną szansę na przebicie się i połączenie z 10 Armią walczącą pod Carycynem. Sorokin przeforsował jednak bardzo ryzykowny plan uderzenia na północny wschód, z perspektywą rozstrzygającej bitwy w rejonie StawropolaP. Kenez, Red Attack..., s. 187., i równoczesnego marszu na Mozdok. Matwiejew, który proponował zupełnie inny plan działania, odmówił wykonywania rozkazów Sorokina. Ten 7 października 1918 r. nakazał go rozstrzelać za niesubordynację, przekonując do poparcia tego kroku republikańską Północnokaukaską Radę Rewolucyjno-WojskowąP. Kenez, Red Attack..., s. 188. kierowaną przez Jana Połujana. Obawiając się dalszych konsekwencji działań Sorokina, który swoją decyzją wywołał gniew żołnierzy Armii Tamańskiej, rada pozbawić Sorokina dowództwa i aresztować go. Dowiedziawszy się o tym, dowódca 11 Armii pojmał i rozstrzelał czterech czołowych członków rady, w tym przewodniczącego republikańskiego komitetu wykonawczego Awrama Rubina, kierującego komitetem partii bolszewickiej w republice Moisieja Krajnego oraz przewodniczącego miejscowej Czeki M.