W kilka dni później Rada ogłosiła przyłączenie do Ukraińskiej Republiki Ludowej na zasadzie federacji.
W tym czasie z frontu tureckiego zaczęły przybywać pociągi z wycofującymi się z frontu, nastawionymi probolszewicko, oddziałami rosyjskimi. Siły Armii Kubańskiej pod dowództwem kapitana Wiktora Pokrowskiego wycofały się w marcu z Jekaterynodaru. Teren republiki został zajęty przez bolszewików, którzy 13 kwietnia 1918 utworzyli Kubańską Republikę Radziecką.
30 kwietnia 1918 rząd Kubania podpisał porozumienie z dowództwem Armii Ochotniczej o wspólnej walce przeciw bolszewikom. W tym czasie jednak w rządzie kubańskim ścierały się dwie opcje – współpracy z Ukraińską Republiką Ludową lub z „białymi” Rosjanami.
2 września 1918 tereny Kubania zostały zajęte przez Armię Ochotniczą. Dowództwo armii zaczęło kontrolować poczynania rządu. 4 grudnia zmieniono nazwę państwa na Kraj Kubański i przyjęto konstytucję. W grudniu 1918 rząd Kubania wysłał na paryską konferencję pokojową delegację pod przewodnictwem premiera Łuki Bycza. W kwietniu 1919 odbyły się wybory, po których zmieniono premiera, na prodenikinowskiego Suszkowa. Rząd ten rządził do 5 maja, następnym premierem został P.