Honoriusz poślubił tego dnia jego siostrzenicę Izabelę Grimaldi.
W latach 1543–1544 Monako było zagrożone. Francja zawarła sojusz z Sulejmanem Wspaniałym, sułtanem tureckim. Turcy atakowali tereny Prowansji. Zdobyli oni Niceę i Tulon. Monako udało się uniknąć zniszczeń, dzięki zawartemu porozumieniu z Turcją. Wojna Francji z Karolem V zakończyła się pokojem 18 września 1544 r. Monako jako sojusznik cesarza otrzymało gwarancję pokoju.
„Gubernator” Stefan postanowił wzmocnić system obronny Monako. Za pożyczone pieniądze naprawił mury obronne zamku w 1546 r. Wybudował dwa bastiony połączone murem obronnym. Zbudował duży zbiornik na wodę w środku starego zamku. Powiększył mieszkalną część zamku i ozdobił go galeriami. W czerwcu 1561 r. Stefan zmarł, zostawiając prawie czterdziestoletniego Honoriusza I jako samodzielnego seniora.
Honoriusz był przywiązany do Monako, nie wyjeżdżał do końca życia poza jego granice. Kraj był nominalnie zależny od Hiszpanii. Tamtejszy dwór nie wypełniał zobowiązań finansowych względem Monako. Senior zadłużony u genueńskiej rodziny Grimaldich stracił na jej rzecz galery. Honoriusz zmarł 7 października 1581 r. Następcą został dwudziestosześcioletni syn Karol II.