Do najważniejszych wyników naukowych uzyskanych w czasie trwania drugiej fazy projektu należy detekcja i kalibracja tysięcy gwiazd położonych w Obłokach Magellana i będących tzw. świecami standardowymi, jak pulsujące gwiazdy typu RR Lyrae, cefeidy, gwiazdy typu Mira Ceti, a także gwiazdy stałe określane z ang. red clump, co przyczyniło się do rewizji skali odległości we Wszechświecie. Precyzyjne pomiary jasności umożliwiły odkrycie w Obłokach Magellana tysięcy czerwonych olbrzymów o niskich amplitudach pulsacji, które nazwano gwiazdami typu OSARG (OGLE Small-Amplitude Red Giants). Podczas fazy OGLE-II udało się zarejestrować prawie 170 zjawisk mikrosoczewkowania grawitacyjnego.
OGLE-III (2001–2009)
Trzecia faza projektu przyniosła liczne odkrycia planet pozasłonecznych. Uczestnicy projektu OGLE jako pierwsi masowo poszukiwali planet wokół innych gwiazd metodą tranzytu. W przypadku około 220 gwiazd zauważono okresowe przyćmienia, które mogły być spowodowane przez krążące wokół nich niewielkie słaboświecące obiekty. W siedmiu przypadkach potwierdzono, że obiektami tymi są planety.