Do obrazu pozowała modelka i malarka Victorine Meurent. Mężczyźni to brat artysty Gustave oraz przyszły szwagier, rzeźbiarz holenderski Ferdinand Leenhoff. Do drugiej postaci kobiecej pozowała prawdopodobnie żona Maneta, Suzanne.
Inspiracje Manet wykorzystał układ postaci ze sztychu Marcantonio Raimondi, wykonanego na podstawie zaginionego dzieła Rafaela Santi Sąd Parysa. Natomiast pomysł ukazania ubranych mężczyzn w towarzystwie nagich kobiet pochodzi najpewniej z obrazu Koncert wiejski Tycjana; było to dzieło często kopiowane przez adeptów malarstwa i znane Manetowi z okresu studiów w pracowni Thomasa Couture. Podobny motyw zawiera renesansowy obraz Giorgione Burza.
Reakcje i interpretacje mały|250px|Claude Monet, Śniadanie na trawie Obraz Śniadanie na trawie został wystawiony w 1863 roku w Salonie Odrzuconych. Dzieło wywołało skandal, zarzucano mu niestosowność i wulgarność. Szczególne opory budziło wyzywające spojrzenie kobiety skierowane prosto do odbiorcy. Oburzano się na naturalistyczne i pozbawione idealizacji przedstawienie ciała kobiety, obrazowi zarzucano błędy techniczne, zwracano uwagę na niedostatki perspektywy. Zapożyczenia i inspiracje autora obrazu nie zostały od razu odczytane. Dzieło było przedmiotem krytyki i kpin jeszcze w XX wieku.