W 507 r. wybuchła wojna z królestwem wizygockim. W tym konflikcie wspierał Chlodwiga król burgundzki. Bitwa stoczona z Wizygotami pod Vouille, w pobliżu Poitiers, przyniosła zwycięstwo Chlodwiga. Zginął wizygocki władca, Alaryk II, a akwitańskie prowincje królestwa wizygockiego znalazły się w rękach Franków. Ze względu na oddalenie od Cesarstwa Bizantyjskiego cesarz łaskawszym okiem patrzył na Franków niż Ostrogotów. Cesarz Anastazy I uznał władzę Chlodwiga i w 508 r. przyznał mu konsulat honorowy. Pod koniec życia Chlodwig podporządkował sobie małe królestwa frankońskie w Kolonii, Therouanne, Cambraii Le Mans. Chlodwig zmarł 27 listopada 511.
Podział państwa po śmierci Chlodwiga I thumb|upright=1.3|Podział Galii w 511 r. Po śmierci Chlodwiga stworzone przez niego państwo uległo podziałowi między jego czterech synów: Teodoryka – tereny Franków Rypuarskich, a także wschodnia Akwitania, stolica w MetzHistoria Europy, red. A. Mączak, s. 75. lub w ReimsI. Wood, The Merovingian Kingdoms, s. 50.. Chlotara – tereny położone nad dolną i środkową Loarą, wokół Poitiers, Bourges i Orleanu, ze stolicą w tym ostatnim mieście. Childeberta – tereny Franków Salickich (na zach. od Sommy), Normandia i Bretania, stolica w Paryżu. Chlodomera – tereny Franków Salickich (na wsch.