Wystrój wnętrza kościoła utrzymany był w stylu neobarokowym. Zespół sześciu ołtarzy i ambonę wykonała firma Ferdynanda Majerskiego z Przemyśla, zaś organy – czeska firma Rieger z Krnowa. Autorem polichromii jest Tadeusz Popiel. Witraże w prezbiterium wykonała firma F. Mayera z Monachium (1897), a w oknach korpusu kościoła – K. Gejlinga z Wiednia (1900).
W dniu 2 października 1910 arcybiskup Józef Bilczewski dokonał konsekracji świątyni.
Po drugiej wojnie światowej kościół zamieniono na klub, a klasztor na biura.
Po 1990 przekazano go wiernym Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego na cerkiew, którą następnie wyświęcono pod wezwaniem św. Andrzeja Apostoła (ukr. святого Андрія Первозванного). W latach 1993–1998 dokonano przebudowy obiektu (m.in. zwieńczono go trzema kopułami), wzniesiono też wolnostojącą dzwonnicę. Od 2018 r. świątynia służy wiernym Kościoła Prawosławnego Ukrainy.
Przypisy
Bibliografia Ryszard Chanas, Janusz Czerwiński, Lwów, Przewodnik turystyczny, wyd. Ossolineum, Wrocław 1992
Linki zewnętrzne Jurij Smirnow, Historia świątyń rzymskokatolickich Lwowa, cz. III
Kategoria:Dawne kościoły i klasztory reformatów Świętej Rodziny i klasztor reformatów Andrzeja Kategoria:Cerkwie eparchii lwowskiej Kościoła Prawosławnego Ukrainy Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Świętej Rodziny Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Andrzeja Apostoła Kościół Świętej Rodziny