Według innego tradycyjnego źródła , brat Orchana, zrzekł się władzy i poszedł w kierunku życia kontemplacyjnego (Jest to jednak uważane za legendę mającą dać model wzorowego przekazania władzy w obliczu późniejszych krwawych sytuacji)..
Tytuły Po śmierci swojego ojca Osmana przyjął tytuł emira. Tak jak jego ojciec i inni ówcześni przywódcy nosił tytuł beja. Posiada przydomek gazi (walka), otrzymywany też przez innych wojowniczych władców osmańskich. Orchan podpisywał się na wznoszonych przez siebie budynkach tytułem sułtana. Wybijając własną monetę korzystał z przywilejów władcy samodzielnego, czyli sułtana. Według tureckiego systemu uznawany jest tylko za beja. W inskrypcji z Bursy datowanej na 1317 Orchan wymieniony jest jako „sułtan gazich” (sûltan al-guzât) i sam siebie określa że jest „gazim, synem gaziego” (gâzi ibn al gâzî).
thumb|left|Władztwo osmańskie w latach panowania Orhana I (1326-1361)