W czerwcu 1945 roku został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, ale wkrótce został zwolniony. Niespełna dwa miesiące później nielegalnie opuścił państwo przez Kudowę–Pragę–Pilzno docierając do Monachium i Murnau am Staffelsee. Wkrótce osiadł w Ankonie (Włochy) i tam zdecydował się pełnić rolę kuriera. Organizował drogi kurierskie i punkty przerzutowe na granicy polsko-niemieckiej, a także przerzuty z Polski na Zachód osób ściganych przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa i rodzin pozostających za granicą oficerów 2. Korpusu dowodzonego przez gen. dywizji Władysława Andersa. Kilkukrotnie odwiedzał Polskę. Zamieszkał w brytyjskiej strefie okupacyjnej Berlina.
25 wrześniaIPN BU 01136/130 str.25/59, IPN BU 0259/240 str.27/92 i 70/92 1947 roku został porwany ze swego mieszkania znajdującego się w Berlinie przez współpracującego z Ministerstwem Bezpieczeństwa Publicznego przedwojennego niemieckiego agenta kryminalnego Gerharda Bielke, ps. Andersen i przewieziony do Warszawy, gdzie został osadzony w więzieniu na Mokotowie. 18 listopada 1948 roku Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie pod przewodnictwem mjr. Józefa Badeckiego skazał go w procesie R.Warszawa SR.1356 nr sprawy S.3508/48 na podstawie art. 7 Dekr. z 13 czerwca 1946 roku na karę śmierci"Księga najwyższego wymiaru kary" w .