Niebo i woda są przedstawione w podobnych tonach, zazwyczaj w jasnofioletowych, różowych, bądź pomarańczowych.
Wszystkie obrazy zostały stworzone na płótnach o identycznych rozmiarach. Cykl jest najlepszym przykładem koncepcji „koperty”. Poprzez przedstawienie statycznego obiektu w różnej perspektywie światła artysta ukazał, w jaki sposób każda z odmiennych „kopert” kształtuje postrzeganie odbiorcy. Pierwsze prace Moneta różnią się od tych późniejszych. Rzeka i budynki przedstawione są na nich w sposób bardziej obojętny, pasywny i spokojny. Na pracach z późniejszego okresu można dostrzec ostrzejsze, bardziej agresywne i dynamiczne formy. Część z obrazów posiada dodatkowe zdania w tytule, które precyzują uchwycone warunki atmosferyczne („kopertę”), np. „Efekt mgły”, „Słońce wschodzące we mgle”, czy „Zachód słońca”.
W czasie pobytu Londynie Monet stworzył prawie sto obrazów ukazujących Tamizę i budynek parlamentu, często przechodząc od jednego do drugiego wraz ze zmianą padającego światła. Po powrocie do Francji, kontynuował prace nad cyklem w swoim studio w Giverny. W maju 1904 37 obrazów zostało wystawionych w Galerii Durand-Ruela w Paryżu.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Obrazy Claude’a Moneta Kategoria:Obrazy w Musée d’Orsay Kategoria:Obrazy w Metropolitan Museum of Art Kategoria:Obrazy w National Gallery of Art w Waszyngtonie Kategoria:Obrazy w National Gallery w Londynie Kategoria:Obrazy w Palais des Beaux-Arts w Lille