Budowę dwóch prototypów, oznaczonych jako ММ.536 i ММ.537, rozpoczęto w lipcu 1943 na zamówienie Ministerstwa Lotnictwa, ale prace uległy wstrzymaniu z chwilą kapitulacji Włoch 8 września 1943 roku. Prace kontynuowano od października 1943 roku już pod kierownictwem Niemców. Pierwszy prototyp G.56 (MM.536) został oblatany 28 marca 1944. Testy wykazały, że maszyna jest mniej zwrotna od Fiat G.55 oraz jest lepsza od niemieckich myśliwców Messerschmitt Bf 109 i Focke-Wulf Fw 190. Prace nad maszyną przerwało bombardowanie zakładów 25 kwietnia 1944 roku, kiedy został uszkodzony pierwszy prototyp.
Drugi prototyp został ukończony w lecie 1944 roku. Różnił się od pierwszego śmigłem VDM o średnicy 3,05 m. Był przeznaczony do testów uzbrojenia, w tym działek 30 mm. Wykonał kilka lotów i we wrześniu 1944 roku Niemcy nakazali zaprzestać wszelkich prac nad całym projektem G.56, jak też G.55. Po wojnie drugi prototyp był wykorzystywany do testów silników Isotta Frascini "Delta" RC.40, Rolls-Royce "Merlin", Packard Merlin V-1650-7 i Daimler-Benz DB-605.