Jednobarwne pieczęcie nie pozwalają na ustalenie barw heraldycznych jednak zachowały się przynajmniej trzy opisy herbu miejskiego wraz z jego barwami: W „Kronice Śląska" Jakoba Schickfusa z 1625 roku: „W znaku miasta, w białym polu, u góry dwie wieże, między nimi szczyt, poniżej orzeł śląski" W dziele Heneliusa - „Silesiografń" z 1704 roku: „W jego herbie w białym polu dwie wieże, między którymi szczyt, poniżej śląski orzeł"''' W opisie pochodzącym z końca XVIII w. i umieszczonym w dziele P. A. Zimmermanna, opisującym Śląsk: "Herb miasta zawiera w białym polu, u góry dwie wieże, między nimi szczyt, poniżej orzeł śląski".Przytoczone opisy wskazują na białe (srebrne) pole tarczy herbowej. Zgodnie z zasadą alternacji barw heraldycznych, gdy pole herbu było barwione metalem, a takim było srebro — stosowane wymiennie z białym, godło musiało być barwione jednym z kolorów niemetalicznych. Naturalnym kolorem murów miejskich była czerwień i taką barwę przypisano budowlom w herbie Świebodzina. Orzeł śląski był czarnej barwy ze srebrną przepaską w kształcie półksiężyca. Wyobrażenie orła śląskiego umieszczano w polu złotej barwy.