W roku 1598 nowa uchwalona przez Sejm ustawa dotycząca Inflant, tak zwana Ordinatio Livoniae II, dopuściła do urzędów w Inflantach, na zasadzie alternaty, także miejscową szlachtę niemieckąOrdynacya Ziemie Inflantckiey, Volumina Legum, t. II, s. 377n, f 1474 - 1476. Enn Tarvel, op. cit., s. 73. O polityce Rzeczypospolitej wobec Inflant w pierwszych latach panowania Zygmunta III patrz też: Jan Rzońca, Rzeczpospolita Polska w latach 1596-1599. Wybrane zagadnienia polityki wewnętrznej i zagranicznej, Opole 1990, s. 59-66., co równało się praktycznie jako podkreślenie administracyjnej odrębności Księstwa Inflanckiego jako trzeciego kraju zunifikowanej Rzeczypospolitej.
Po wojnie polsko-szwedzkiej większość ziem księstwa została w 1621 roku włączona do Inflant szwedzkich, co potwierdził rozejm w Altmarku z 1629 roku. W rękach polskich pozostała wschodnia część województwa wendeńskiego, które przekształcone zostało w województwo inflanckie.
Zobacz też Królestwo Inflant (1570–1578) województwo dorpackie województwo parnawskie województwo wendeńskie województwo inflanckie (1620–1772)
Przypisy
Bibliografia , s. 15 - 30.
Kategoria:I Rzeczpospolita Kategoria:Historia Łotwy Kategoria:Historia Estonii Zadźwińskie Kategoria:Zakon krzyżacki w Inflantach