Wilibrord, oprócz pracy misyjnej (m.in. wyświęcał miejscowych księży), miał duże znaczenie jako osoba, dzięki której państwo Franków zostało poddane kulturalnym wpływom chrześcijaństwa anglosaskiego i irlandzkiego. To właśnie on rozpoczął na zachodzie praktykę ustanawiania biskupów sufraganów, a także wprowadził wśród Franków zwyczaj używania dat według ery chrześcijańskiej. Był człowiekiem ascetycznej prostoty, ale i niezmierzonej energii, nie zrażał się błędami i niepowodzeniami.
Kult Wilibrord został pochowany w założonym przez siebie opactwie Echternach i niemal natychmiast po śmierci został uznany za świętego. Klasztorowi, który był ważnym centrum kulturalnym Europy, znaczenia przydawał fakt istnienia tu grobu Wilibrorda, dzięki czemu był on popularnym w średniowieczu centrum pielgrzymkowym.
Dzień obchodów Wspomnienie liturgiczne Wilibrorda w Kościele rzymskokatolickim, w Kościołach starokatolickich i Kościele Anglii jest obchodzone w rocznicę jego śmierci.
Procesje Od co najmniej XV w. zwyczajem są odbywające się w Echternach corocznie we wtorek po Zielonych Świętach tzw. tańczące procesje, których uczestnicy idą do grobu św.