Od 1980 pracował w Instytucie Fizyki UMK. W 1980 na UMK obronił z wyróżnieniem doktorat, tematem jego rozprawy była Metoda bezpośredniego oddziaływania konfiguracyjnego, a promotorem Jacek Karwowski. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1987, na podstawie rozprawy Graficzna reprezentacja przestrzeni modelowych. W 1990 otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego UMK, a w 1997 tytuł profesora nauk fizycznych. W latach 1988–91 kierował Zakładem, a potem Katedrą Informatyki Stosowanej UMK. Od 2012 był prorektorem Uniwersytetu Mikołaja Kopernika ds. badań naukowych i informatyzacji. 22 kwietnia 2014 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Z funkcji tej został odwołany 1 grudnia 2015.

W latach 1980–1982 przebywał jako profesor wizytujący (ang. visiting professor) w University of Southern California, potem pracował w Instytucie Astrofizyki Max-Plancka w Monachium (1984–2001), w Monachium, Instytucie Technologicznym Kyushu (Kyushu Institute of Technology), Uniwersytetach Tokyo, Rikkyo i Meiji w Japonii, University of Florida (Gainesville, USA), Uniwersytecie Alberty w Edmonton w Kanadzie, Uniwersytecie Louisa Pasteura w Strasburgu.