W połowie lat 50. XX wieku, dzięki kontaktom z bibliofilem Jerzym Fusieckim zainteresował się ekslibrisem, stając się wkrótce jednym z największych kolekcjonerów tej formy graficznej w Polsce. Równocześnie kontynuował badania bibliograficzne dotyczące mecenatu Mikołaja Wolskiego², starosty krzepickiego, oraz Janusza Kropacza z Kłobucka (XV w.), skryptora, iluminatora i introligatora polskiego.
W 1964 osiadł na stałe w Kielcach, gdzie rozpoczął pracę w Okręgowym Ośrodku Metodycznym Kuratorium Okręgu Szkolnego. Rok później objął kierownictwo biblioteki naukowej w Muzeum Świętokrzyskim. Praca ta przyczyniła się do rozszerzenia jego zainteresowań bibliograficznych o szeroko pojęte zjawiska historyczne i kulturowe regionu świętokrzyskiego. Czynne uczestnictwo w pracach miejscowego oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki pozwoliło mu również na doskonalenie warsztatu zabytkoznawcy oraz edytora, nie tylko przy okazji projektowania i wydawania katalogów muzealnych, ale i publikacji drukowanych przez Zakłady Prasowe RSW „Prasa-Książka-Ruch” w Kielcach.