Tło Po III rozbiorze Polski Litwa wchodziła w skład Imperium Rosyjskiego od 1795 roku. Podczas drugiej fazy I wojny światowej armia niemiecka opanowała obszar Litwy. 16 lutego 1918 Litwa ogłosiła niepodległość. Następne dwa lata upłynęły pod znakiem wojen o niepodległość. Opóźniło to międzynarodowe uznanie i ustanowienie instytucji politycznych. Nowo utworzona armia walczyła przeciwko bolszewikom i Polsce. W październiku 1920 roku oddziały Żeligowskiego opanowały Wilno, czyniąc je stolicą Litwy Środkowej, a w 1922, po plebiscycie wśród ludności rejonu wileńskiego, cały ten rejon przyłączył się do państwa polskiego. Ponieważ Wilno było historyczną stolicą Litwy oraz w momencie zdeklarowania niepodległości przez Litwę w 1918 r. zostało uznane za stolicę nowego państwa, to włączenie Wilna do Polski stało się źródłem stałego napięcia między dwoma państwami w okresie międzywojennym. Po włączeniu Wilna do Polski stolicą Litwy zostało największe miasto nowego państwa – Kowno.