Zamieszkał w pałacu Potala w Lhasie. Niedługo po ceremonii wprowadzenia na tron otrzymał wstępne święcenia mnisie z rąk panczenlamyG. H. Mullin, op.cit, str. 390, który nadał mu wówczas imię Lungtok Gjaco (Ocean Przepowiedni). W tym samym roku zmarł regent, Tacak Ngałang Gonpo. Jego następcą został mianowany VII Demo Tulku Ngałang Lobsang Thubten Dżigme Gjaco.
W 1811 do Lhasy przybył z brytyjskich posiadłości w Indiach Thomas ManningG. H. Mullin, op.cit, str. 391. W ciągu kilku miesięcy wielokrotnie spotykał się on z młodym rinpocze. W prowadzonych zapiskach z podróży pozostawił kilka jego portretów (wszystkie zaginęły)G. H. Mullin, op.cit, str. 392, a także opisy swoich spotkań z tym tulku.
Na początku 1815 dalajlama przeziębił się. Choroba przerodziła się w zapalenie płuc. Według jego oficjalnej biografiiG. H. Mullin, op.cit, str. 394:
Zmarł w pozycji medytacyjnej szesnastego dnia drugiego miesiąca roku Drewnianej Świni. Rytuały pogrzebowe odprawił panczenlama. Zmumifikowane ciało chłopca złożono w złotej stupie w PotaliG. H. Mullin, op.cit, str. 395.
Przypisy
Kategoria:Dalajlamowie Kategoria:Zmarli w 1815 Kategoria:Urodzeni w XIX wieku Kategoria:Dzieci Kategoria:Władcy Tybetu