Leopold II podjął więc próby uzyskania kolonii dla siebie i po długoletnich staraniach, na konferencji berlińskiej w 1885 roku oddano pod jego władzę obszar Konga, które stało się jego prywatną własnością. W 1891 roku władza Leopolda II została rozszerzona również na Katangę po tym, gdy wysłana przez niego ekspedycja zabiła rządzącego tam króla Msiri. W roku 1894 Leopold II otrzymał również dożywotnio od Brytyjczyków enklawę Lado, która po jego śmierci w 1910 roku powróciła do Sudanu Anglo-Egipskiego.
W rządzonym przez Leopolda II Kongu prowadzono rabunkową gospodarkę skupioną wokół pozyskiwania kauczuku i kości słoniowej. Tubylcza ludność była zmuszana do pracy przy użyciu brutalnych metod, niejednokrotnie dochodziło do masowych mordów. Szacuje się, że w wyniku działań administracji Leopolda II, a także przywiezionych przez Europejczyków chorób, zmarło kilka milionów Kongijczyków.
Wolne Państwo Kongo, choć oficjalnie nie należało do państwa belgijskiego, przynosiło mu liczne korzyści, głównie w zakresie handlu i zatrudnienia dla belgijskich obywateli.
Kongo Belgijskie